Το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραµπελιά με τίτλο «Το 1204 και η διαμόρφωση του νεώτερου Ελληνισμού» παρουσιάστηκε, με πρωτοβουλία του έντυπου γνώμης «Αντιφωνητής» στην Κομοτηνή τη Δευτέρα το βράδυ, στην αίθουσα του Εμποροβιομηχανικού ΕπιμελητηρίουΠέραν από τον ίδιον τον ίδιο το συγγραφέα μίλησαν ο γνωστός Μακεδόνας δημοσιογράφος, επί δεκαετίες διευθυντής του «Ελληνικού Βορρά» και συγγραφέας Νικόλαος Μέρτζος και ο Κομοτηναίος δρ. βυζαντινής Ιστορίας και συνεργάτης της εφημερίδας Νεκτάριος Δαπέργολας. Στην εκδήλωση έγινε μια προσπάθεια να αναζητηθεί ο µίτος που το ελληνικό έθνος έχασε πριν 800 χρόνια µε την πρώτη -λατινική- Άλωση της Πόλης.Από την Εισαγωγή του βιβλίου του Γ. Καραμπελιά, διαβάζουμε χαρακτηριστικά:Το 1204 –χρονολογία κατά την οποία κατεστράφη ολοσχερώς η Κωνσταντινούπολη, συμπαρασύροντας το χιλιόχρονο οικοδόμημα του Βυζαντίου– παραμένει σχεδόν άγνωστο ή αγνοημένο από τους περισσότερους Έλληνες. Ο νεώτερος ελληνισμός θα διαμορφωθεί, μετά την ολοκλήρωση της λατινο-φραγκικής κατάκτησης, το 1204, διά της αντιστάσεως στην υποταγή του και θα ζήσει εφτά αιώνες –έως το 1922– υπόδουλος, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στην τουρκική Ανατολή ή τη Δύση· άλλωστε, η αποικιοκρατούμενη και υποδεέστερη θέση του έναντι της Δύσεως συνεχίζεται ακόμα, οκτώ αιώνες μετά, το 2006, όταν σύρονται αυτές οι γραμμές.Δεν θα μπορέσουμε, λοιπόν, να ολοκληρώσουμε την Αναγέννηση, που είχε αρχίσει να διαφαίνεται από τον 11ο αιώνα και θα λάμψει για μια τελευταία φορά στον Μυστρά· αντιθέτως, οι λόγιοί μας είτε θα σκορπίσουν στη Δύση είτε θα ενταχθούν στην εκκλησιαστική παράδοση, που θα διατηρήσει σε εποχές δουλείας τη συνέχεια του ελληνισμού – με τίμημα την επιβολή μιας αττικίζουσας γλώσσας, την προσκόλληση στο γράμμα των κειμένων κ.ο.κ. Η «Αναγέννησή» μας θα μετατεθεί μερικούς αιώνες μετά, στον 18ο αιώνα. Τόσο μακριά, ώστε κάποτε θα πιστέψουμε πως αυτή η απόπειρα υπήρξε και η πρώτη, ενταφιάζοντας έτσι την πρώιμη ελληνική Αναγέννηση, εκείνη της υστεροβυζαντινής περιόδου.Αυτή η «αναστολή» της Αναγέννησής μας θα διακόψει την αδιάσπαστη συνέχεια ανάμεσα στον μεσαιωνικό και τον νεώτερο ελληνισμό, ανάμεσα στο έπος του Διγενή Ακρίτα, τη «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» και τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», το «Άξιον Εστί» και τη «Ρωμιοσύνη», ανάμεσα στον Μιχαήλ Ψελλό, τον Συμεών τον Νέο Θεολόγο, τον Μανουήλ Πανσέληνο και τον… Ευάγγελο Παπανούτσο, τον Κώστα Παπαϊωάννου, τη Φιλοκαλική Αναγέννηση ή τον Κόντογλου και τον Τσαρούχη… Θα μεσολαβήσει η φραγκική κατάκτηση και θα ακολουθήσει, ως φυσική της συνέπεια, η τουρκική.Ο συγγραφέας του βιβλίου Γιώργος Καραμπελιάς μιλώντας σε δημοσιογράφους τόνισε ότι το 1204 είναι χρονιά ορόσημο, γιατί σηματοδοτεί τη διαμόρφωση του ελληνισμού. «Αυτή τη χρονιά υπάρχει μια διμέτωπη σύγκρουση, δηλαδή από την Ανατολή φτάνουν ήδη τα τούρκικα φύλλα και από τη Δύση αρχίζει η Δυτική αποικιοκρατία. Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι που γνώρισαν την αποικιοκρατία και αυτό είναι κάτι που αγνοούμε. Η αποικιοκρατία έζησε επάνω μας μέχρι σήμερα που συνεχίζεται με νέους τρόπους».Το κύριο στοιχείο, όπως τόνισε είναι ότι από τότε και μετά ο ελληνισμός ενώ προπορεύεται στις επιστήμες, στην τέχνη κλπ, χάνει την δυνατότητα που είχε και όταν το 17ο και 18ο αιώνα αρχίζει ξανά μία ανάπτυξη, έχουν περάσει ήδη 2 αιώνες ή 6, στη διάρκεια των οποίων η Δύση αναπτύχθηκε και ο ελληνισμός έμεινε συρρικνωμένος. Δεν μπόρεσε ξανά να κατακτήσει ούτε καν τα εδάφη που είχε πριν. «Αρχίζει, λοιπόν, μία πραγματικότητα όπου ο εκσυγχρονισμός εμφανίζεται ως εισαγόμενος και η παράδοση εμφανίζεται ως ‘κράτημα’ προς τα πίσω. Αυτό το οποίο λείπει στον ελληνισμό από τότε και μετά και είναι συνέπεια αυτής της διαδικασίας είναι η αδυναμία να εκσυγχρονίσει τη δική της παράδοση. Οι δυτικοί εξάπλωσαν τη δική τους παράδοση παντού εκσυγχρονίζοντάς την και απαγόρευσαν σε όλους τους άλλους λαούς να συνεχίσουν με τη δικιά τους».Το ερώτημα, σύμφωνα με τον κ. Καραμπελιά είναι οι Έλληνες θα μπορέσουμε ποτέ να ξαναπιάσουμε το νήμα από εκεί που έμεινε, δηλαδή να πάρουμε τη δική μας παράδοση και να μην είναι απλά η φουστανέλα και το ράσο αλλά να είναι κάτι σύγχρονο πάνω στο οποίο θα προχωρήσουμε. «Αυτό προϋποθέτει την αφύπνιση των Ελλήνων. Θα πρέπει να βγουν από το λήθαργο και από τα ευρωπαϊκά προγράμματα που έχουν αράξει και να κινητοποιηθούν και να κάνουν κάτι. Έχουμε ένα έλλειμμα σ’ αυτούς που λέμε διανοούμενους και ελίτ κλπ. Αυτό φάνηκε πέρσι με τη διαμάχη για το βιβλίο της ιστορίας. Και αυτό είναι συνέπεια του 1204. Οι διανοούμενοι απέκτησαν την αίσθηση ότι τα πάντα τα παίρνουν από τη Δύση, εγκατέλειψαν τη σύνδεση με την ντόπια παράδοση και έτσι έχουμε ένα διαχωρισμό μεταξύ ‘μορφωμένων’ και ‘του λαού’ η οποία αναπαράγει αυτή τη διχοτόμηση με τραγικές συνέπειες. Πχ στην επανάσταση του 21, ο Κολοκοτρώνης δεν μπόρεσε να γίνει πολιτικός ηγέτης γιατί ήταν ο Μαυροκορδάτος. Έχουμε διχοτόμηση ανάμεσα στην αγωνιστική κουλτούρα και στον πολιτικό. Στην λατινική Αμερική που την ίδια εποχή γινόταν επανάσταση, ο Κολιβάρ είναι και στρατηγός και αρχηγός επανάστασης και πρόεδρος. Ένα ματς παίζεται μέχρι την παράταση κι επειδή έχουμε μπει στην παράταση πρέπει να το παίξουμε», υπογράμμισε.Ο Νικόλαος Μέρτζος τόνισε ότι το 1204 είναι μια συμβολική και πραγματική ημερομηνία, υπογραμμίζοντας ότι η πρώτη και σπουδαία Άλωση της Κωνσταντινούπολης. «Τότε καταστράφηκε η Κωνσταντινούπολη», σημείωσε, «Το 1453 ήταν αποτέλεσμα του 1204 και είναι η απαρχή της διαμόρφωσης του νεότερου ελληνισμού. Ο Καραμπελιάς τεκμηριώνει πλήρως αυτή την αλληλουχία την οποία είχαν επισημάνει κι άλλοι διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι επιστήμονες, αλλά ο ίδιος εξειδικεύει, ανοίγει όλους τους δρόμους και δίνει μαρτυρίες που υπάρχουν για την συνείδηση των Ελλήνων, το αίσθημα ότι ανήκουν στον Ελληνικό πολιτισμό και ότι είναι οι συνεχιστές. Αυτοί προκάλεσαν και την αναγέννηση στην Δύση.Τα τεκμήρια είναι δεκάδες, από φιλόσοφους, επιστήμονες, βασιλιάδες, οι οποίοι υπερασπίστηκαν τη συνέχεια του ελληνισμού και την αναβάθμισαν. Το κύριο μήνυμα είναι: η συνέχεια του ελληνισμού σε ένα χώρο της πατρώας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ευρύ με αλληλοπαραχώρηση, με πλήρη σεβασμό και ανοχή του διαφορετικού και με βάση κυρίως τον πολιτισμό, διότι ο ελληνισμός είναι πολιτισμός δεν είναι κάποια φυλετική καταγωγή ή μια ιδιομορφία».Ο ίδιος σημείωσε ότι το βιβλίο αυτό έρχεται στην επικαιρότητα με δραματικό τρόπο για δύο λόγους, αφενός γιατί επιχειρεί, με μια νέα σχολή ιστορικής ανάλυσης, να επισημάνει την προσπάθεια που γίνεται για την αποδόμηση του έθνους, όχι μόνο του Ελληνικού, αλλά όλων των εθνών, μία τακτική η οποία στηρίζεται στο επιχείρημα ότι το έθνος είναι μια φαντασιακή κοινότητα η οποία πλέον έχει εκπληρώσει τον προορισμό της και τώρα θα πρέπει να αναχθούμε σε άλλες μεγαλύτερες ενότητες όπως η ΕΕ. Και αφετέρου, η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου και η εμπλοκή των Σκοπίων με την Ελλάδα.«Αυτό δείχνει πώς λειτουργεί η ίδια η ιστορία. Ο Έλληνας δεν είναι γνώστης όλων αυτών, γι’ αυτό κυκλοφορούν τα βιβλία όμως. Κατά βάθος γνωρίζει ότι είναι ένας λαός παλαιός, ότι έχει μια αποστολή και η ίδια η συμπεριφορά του με τα έθιμα και τις παραδόσεις είναι πανομοιότητα με των παλαιοτέρων γενεών. Τα ταφικά έθιμα από τον καιρό του Ομήρου γίνονται ακόμη και τώρα στα χωριά μας», σημείωσε.Ο κ. Μέρτζος χαρακτήρισε «όχημα του ιμπεριαλισμού» το όνομα «Μακεδονία», σχολιάζοντας ότι το κρατικό ιδεολόγημα προϋποθέτει μια υποτιθεμένη ενιαία Μακεδονία η οποία έχει διαμελιστεί, βρίσκεται υπό ξένους κατακτητές Έλληνες, Βούλγαρους και Αλβανούς, έχει απελευθερωθεί από τους Σέρβους κατακτητές. «Βάσει αυτού του ιδεολογήματος θα πρέπει να απελευθερωθούν τα εδάφη και να ενωθεί η Μακεδονία, δηλαδή να διαμελιστεί η Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι ανακάλυψαν ξαφνικά ότι είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου και ότι εμείς οι Έλληνες τους έχουμε κλέψει την ιστορία», υπογράμμισε.Ελευθερία Μούκανου
Γράψτε ένα σχόλιο
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
